Rzeźbiarz, urodzony w 1953 roku w Krakowie. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1973-1978, pracownia prof. Jerzego Jarnuszkiewicza i prof. Oskara Hansena). W roku akademickim 1996/97 w zastępstwie prof. Grzegorza Kowalskiego prowadził zajęcia dydaktyczne na macierzystym wydziale, gdzie też od 2014 prowadzi pracownię gościnną. Aktywnie uprawia różne dyscypliny twórcze, niegdyś był blisko związany z teatrem Jerzego Grotowskiego, dla którego w latach 1976–1981 projektował plakaty. Od 1986 roku mieszka w Rzymie; intensywnie obecny również na polskiej scenie artystycznej. We wczesnych pracach odnosił się do propagandy komunistycznej (Portret totalny Karola Marksa, 1978, własność Muzeum Niepodległości w Warszawie, Portret zbiorowy, 1980, kolekcja Muzeum Narodowym w Warszawie), oraz sytuacji społeczno-politycznej Polski w stanie wojennym (Victoria-Victoria, 1983, kolekcja Muzeum Narodowym w Krakowie). Jego najbardziej znaną realizacją jest instalacja rzeźbiarska Moby Dick, 1987 (obecnie w kolekcji ms2, Muzeum Sztuki w Łodzi) – swoista ikona sztuki rzeźbiarskiej ostatnich dwóch dekad XX wieku w Polsce. Autor pomników nagrobnych Konstantego Puzyny, Krzysztofa Kieślowskiego, Ryszarda Cieślaka, oraz pomników Incontro con Federico Fellini (Rimini, 1994) i Fryderyka Chopina La note bleue (Wiedeń, 2010). Kilkakrotnie wyróżniony stypendium MKiDN, oraz w latach 1988/1989 stypendium Rządu Włoskiego. Laureat nagrody im. Katarzyny Kobro. Odznaczony Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, 2011. Eksponował swoje dzieła na ponad stu wystawach indywidualnych, oraz na ponad pięciuset wystawach zbiorowych. Prace Krzysztofa M. Bednarskiego znajdują się w kolekcjach najważniejszych muzeów polskich, a także w kolekcjach zagranicznych.